فیروزکوه (پژواک، ۱۱ وږی ۱۴۰۵): دوولس کلن رمضان هر سهار د موټرمینځلو په نیت د هریرود سیند غاړې ته ځي، څو د خپلې څلورکسیزې کورنۍ لپاره پیسې وګټي. رمضان د خپلو والدینو سره د ژوند د اړتیاوو پوره کولو لپاره کار کوي، ځکه چې د ښوونځي ته تلل د دوی لپاره ممکن نه دي.
د رمضان په څیر، د غور په نورو سیمو کې هم ګڼ شمېر ماشومان د ښوونځي پر ځای کار ته مجبوره دي. د دې ماشومانو د ژوند شرایط د دې سبب شوي چې هغوی د زده کړې پر ځای کار ته لاړ شي. د دې ماشومانو د کار کولو موخه د کورنۍ مالي ملاتړ دی.
د غور ولایت د ماشومانو د کار کولو کچه د اندیښنې وړ ده. د دې ولایت په مختلفو سیمو کې، ماشومان د مختلفو کارونو لکه د کرنې، سوداګرۍ او نورو برخو کې بوخت دي. د دې کارونو له امله، د هغوی تعلیمي فرصتونه له خطر سره مخ دي.
د ماشومانو د کار کولو د مخنیوي لپاره، اړینه ده چې حکومت او ټولنه یوځای کار وکړي. د ښوونې او روزنې پروګرامونه باید د دې ماشومانو لپاره د لاسرسي وړ وي، ترڅو هغوی وکولی شي د ښوونځي په دروازه کې داخل شي.
د رمضان او د هغه په څیر نورو ماشومانو ژوند د دې حقیقت څرګندونه کوي چې د افغانستان په ځینو سیمو کې، د ښوونې او روزنې اړتیاوې لا هم پوره نه دي. د دې ماشومانو د حقونو د ساتنې لپاره، ټولنې ته اړتیا ده چې د هغوی د زده کړې لپاره مناسبې لارې چارې ولټوي.
موضوع: د غور ماشومانو د کار کولو وضعیت
سرچینه: Pajhwok
