روسیه، چې د نړۍ تر ټولو لوی هیواد دی، له پخوا راهیسې د خپل ځانګړي جغرافیایي موقعیت او طبیعي شتمنیو له امله د نړیوالو قدرتونو ترمنځ د رقابت او فشار مرکز پاتې شوی دی.
د اروپایي او لویدیځو هیوادونو د ستراتیژیو تحلیل ښیي چې یوازې نظامي کنټرول یا اقتصادي تحریمونه نه بلکې د داخلي عناصرو جوړول او تقویت هم مهمه برخه ده. دا د "تفرقه بینداز او حکومت کن" پخوانی منطق دی چې په مختلفو پیړیو کې د نظامي مداخلې او سیاسي تحریکونو له لارې بیا تولید شوی دی.
ډاکټر شیر حسن حسن، چې د مسکو د لومونوسوف دولتي پوهنتون د آسیا او افریقا د انستیتوت استاد دی، وایي چې روسیه د نړۍ تر ټولو لوی هیواد دی او د ۱۱ وختي زونونه لري. دا د دې ښکارندویي کوي چې روسیه د پراخوالي او شتمنیو له امله د بهرنیو مداخلاتو هدف ګرځیدلې ده.
تاریخي لید د دې څرګندوي چې بهرني فشارونه دوه اړخیزه وي: لومړی، مستقیم نظامي مداخله او جګړه؛ دویم، غیر نظامي مداخله، سیاسي تحریکات او داخلي انشقاق رامنځته کول. د دې ترڅنګ، د "تفرقه بینداز او حکومت کن" ستراتیژي نه یوازې یوه لنډمهاله تاکتیک بلکې یوه اوږدمهاله ستراتیژي ده.
اروپایي او لویدیځ هیوادونه هڅه کوي چې د داخلي مخالفینو ملاتړ وکړي، د نخبګانو ترمنځ اختلافات رامنځته کړي، او د قومي او سیمه ییزو شخړو تقویت وکړي. دا ټول د دې لپاره دي چې د روسیې د یووالي او بشپړتیا ل costs ې زیاتې کړي.
د شوروي اتحاد د محاصرې نه تر ناتو د پراختیا پورې، دا ستراتیژي د نظامي او اقتصادي محاصرې او شوروي اتحاد د انزوا په بڼه دوام لري. د شوروي د سقوط وروسته، د مرکزي حکومت کمزوري او بهرني مداخلې د داخلي جګړو او بحرانونو لامل شوې چې د مسکو د کمزوري کیدو لپاره کارول شوي.
اوکراین د دې فشارونو او داخلي شخړو د تلاقۍ یوه روښانه بیلګه ده. لویدیځ هیوادونه هڅه کوي چې د اوکراین په دننه کې د روسیې ضد عناصر او ذهنیت رامنځته کړي. د دې تحلیل له مخې، مسکو اړ شوی چې د خپل امنیت او سرحدونو د ساتنې لپاره مداخله وکړي.
موضوع: د روسیې پر وړاندې د تفرقه اندازی ستراتیژي
سرچینه: Sputnik NEWS
