کابل (پژواک، د تلې ۲۰ مه، ۱۴۰۵): فاطمه جعفري، چې په ۱۴ کلنۍ کې له خپلې کورنۍ سره ایران ته کډواله شوه، د نږدې لسو کلونو په موده کې یې د کډوالۍ سختې ورځې تېرې کړې. د هغې د ژوند کیسه د امید، زغم او د وطن د مینې یوه مثال دی.
فاطمه په ایران کې د کډوالۍ په دوران کې د مختلفو ستونزو سره مخ شوه، چې له دې جملې څخه یې د تعلیم او د ژوند د اساسي اړتیاوو پوره کول شامل وو. هغې د دې ټولو خنډونو سره سره، د خپلې زده کړې لپاره هڅې وکړې او په دې لاره کې یې ډیرې قربانۍ ورکړې.
د فاطمې د ژوند یوه مهمه برخه د هغې د کورنۍ ملاتړ و. د هغې والدین تل هڅه کوله چې د کډوالۍ په سختو شرایطو کې د خپلو ماشومانو لپاره یوه ښه راتلونکې تضمین کړي. د دې ملاتړ له امله، فاطمه د خپلو زده کړو په برخه کې بریالۍ شوه.
د فاطمې د کډوالۍ سفر په ۱۴ کلنۍ کې پیل شو، او اوس چې هغه د خپل وطن په کابل کې د سکون احساس کوي، د هغې د ژوند کیسه د نورو کډوالو لپاره هم الهام بخښونکې ده. فاطمه اوس د خپلې ټولنې یوه فعاله غړې ده او د نورو کډوالو سره د مرستې لپاره کار کوي.
د فاطمې د ژوند کیسه د دې ښکارندویي کوي چې څنګه انسانان د سختیو سره سره د امید او زغم له لارې خپلې موخې ترلاسه کولی شي او د وطن سره د مینې احساس د هر ډول خنډونو په وړاندې قوي پاتې کیږي.
موضوع: فاطمه جعفري د کډوالۍ نه راستنېدل
سرچینه: Pajhwok
