عکاسي په افغانستان کې له پخوا راهیسې د هنر او اقتصاد یوه مهمه برخه ګڼل کیږي. د عکاسي پراخه کارونه، لکه اداري کارونه، ودونه، فراغت مراسم، رسمي غونډې، رسنیزې فعالیتونه او ټولنیزې شبکې، د دې بازار وده کړې ده.
زبیر، چې د کابل په نږدې سیمه کې د احصائیه او معلوماتو د ملي ادارې سره عکاسخانه لري، وایي چې د هغه کار ښه روان دی. هغه وویل: "موږ دلته دوه کاله عکاسخانه لرو. زیاتره خلک د تذکرې او فورمونو لپاره عکسونه اخلي. د څلورو عکسونو بیه ۴۰ افغاني ده."
زبیر زیاتوي چې خلک د اقتصادي ستونزو سره مخ دي، خو د اداري کارونو لپاره عکس اخیستل اړین دي. د طالبانو له حکومت راهیسې، اقتصادي مشکلات او محدودیتونه د عکاسي په بازار باندې منفي اغیزه کړې ده. سیر، چې د کابل په تایمني سیمه کې عکاس دی، وایي: "د جمهوري نظام په وخت کې موږ هره هفته شپږ یا اوه لویې فرمایشونه درلودل، خو اوس په یوه میاشت کې هم دومره فرمایشونه نه لرو."
د ځوانانو یوه ډله لا هم د دې شرایطو سره سره عکاسي کوي. انصار، چې د بلخ ولایت مزارشریف ښار اوسیدونکی دی، وایي: "عکسونه د یادونو ثبتولو لپاره مهم دي او د کلونو په تیریدو سره، د هغوی لیدل موږ ته خوشحالي ورکوي."
خو د ټولنیزو محدودیتونو له امله، ښځې او نجونې لا هم د عکاسي په برخه کې له ستونزو سره مخ دي. یوه افغانه ښځه چې په یوه FM راډیو کې کار کوي، وایي چې د خلکو د آزار او اذیت له امله یې د خپلو عکسونو خپرولو څخه ډډه کړې ده. د طالبانو حکومت د ۱۴۰۳ کال د اسد په ۱۰ نېټه د امر به معروف او نهي عن المنکر قانون خپور کړ، چې د دې قانون له مخې د ژوندیو موجوداتو عکس اخیستل او خپرول منع دي.
د عکاسي تاریخ په افغانستان کې اوږد دی، خو لا هم د دې هنر په توګه بشپړ نه دی وده کړې. د عکاسي اصطلاح د یوناني ژبې له دوو کلمو "فوتو" (روښنايي) او "گرافی" (ثبتول) څخه اخیستل شوې ده.
موضوع: د افغانستان عکاسي او اقتصادي ستونزې
سرچینه: Azadi Radio افغانستان
